Sen üzülme bana sevgilim,
Ä°dare ediyorum iÅŸte
İttire ittire gotürüyorum hayatı,
bilinmezliÄŸi ile..

Sen üzülme suskunum diye.
Söküklerini dikiyorum gecenin.
Ay ile yıldızları birleştiriyorum,
Gök ile güneşi,
Martılar ile denizi, güzel ile çirkini..

Yaşam ile ölüm arasındaki bu maratonun
Son finalini koÅŸuyorum nefes nefese.
Sen üzülme ara sıra ağlıyorum diye
Adına yazdığım tüm şiirleri fırlatıp attım da denize
O canımı yaktı biraz.. Yoksa iyiyim ben.
Kızma bana gecenin karanlığına takılıp kaldım diye
Merak etme; güneş bana da doğacak
Beni de yakacak, içimi yeniden ısıtacak
Denizin tuzu tenimi ısıracak
Huzur; giyilmemiÅŸ bir elbise gibi
Ruhumu sımsıkı saracak.
Gelmek istersen yeniden bana
Kapım açık tüm sevdalara
GeleceÄŸin zaman haber ver
Ya da dokun yüreğime
Gün ışığı aydınlığında…